လျပည့္၀န္းေလး: ၀ိပႆနာဉာဏ္စဥ္ (၁၀)ပါး

၀ိပႆနာဉာဏ္စဥ္ (၁၀)ပါး

စကားပလႅင္ ခံထားခဲ့တဲ့အတုိင္း ယေန႔ ၀ိပႆနာ႐ႈပြားသူတုိ႔အတြက္ သိသင့္တဲ့ ၀ိပႆနာ ဉာဏ္စဥ္ (၁၀)ပါးကုိ တစ္ပါးခ်င္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ႏွင့္တကြ ေျပာျပေပးပါမယ္။ လျပည့္၀န္းေလးရဲ႕ ကုိယ္တုိင္အသိေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စာသိႏွင့္ နာယူဘူးတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ မိန္႔ၾကားခ်က္မ်ား အတုိင္း ေျပာျပေပးမွာပါ။
၀ိပႆနာ ဉာဏ္စဥ္ (၁၀)ပါးကုိ မူရင္းပါဠိစာေပလာအတုိင္း မွတ္သားလုိက္ရေအာင္...
၁။ သမၼသနဉာဏ=(သမ္မသနဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားေတြကုိ မၿမဲျခင္းသေဘာ (အနိစၥ)၊ ဆင္းရဲျခင္း သေဘာ (ဒုကၡ)၊ အစုိးမရျခင္း သေဘာ (အနတၱ)အားျဖင့္ မိမိဉာဏ္မွာ ထင္းရွားစြာ ျမင္သိေသာဉာဏ္။
၂။ ဥဒယဗၺယဉာဏ= (ဥဒယဗ္+ဗယဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ႐ုပ္တရား + နာမ္တရားေတြရဲ႕ အျဖစ္+အပ်က္သေဘာကုိ မိမိဉာဏ္အျမင္မွာ ထင္ရွားစြာ သိေသာဉာဏ္။
(ဒီဉာဏ္အဆင့္ေရာက္လာရင္ တခ်ိဳ႕ေယာဂီမ်ားအတြက္ အရင္ပုိ႔စ္မွာ ေျပာထားတဲ႔ အထက္ဉာဏ္စဥ္မ်ား တက္လွမ္းဖုိ႔ အႏၱရာယ္မ်ား ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
၃။ ဘဂၤဉာဏ= (ဘင္ဂဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ႐ုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ အျဖစ္+အပ်က္သေဘာေတြကုိ ႐ႈဖန္မ်ား ျမင္ဖန္မ်ားလာေတာ့ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားေတြရဲ႕ အျဖစ္+အပ်က္ေတြက ျမန္လြန္းလာသျဖင့္ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားတုိ႔ “ျဖစ္”လာတာကုိ မျမင္ေတာ့ပဲ အပ်က္ေတြခ်ည္းပဲ ျမင္လာတဲ့ဉာဏ္၊
၄။ ဘယဉာဏ= (ဘယဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ယင္းကဲ့သုိ႔ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားေတြရဲ႕ အပ်က္ေတြကုိသာ ျမင္ဖန္မ်ားလာေတာ့ မိမိရခဲ့ဘူး၊ ရဆဲ၊ ရလတၱံ႔ေသာ ႐ုပ္နာမ္တရားေတြအေပၚ ဒီလုိပဲ “ဒုကၡစသည္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ဘူး၊ ျဖစ္ဆဲ၊ျဖစ္အုန္းမွာပါလား”ဟု မိမိဉာဏ္စဥ္မွာ ႐ုပ္နာမ္တရားေတြအေပၚ ၀ိပႆနာဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ “ေဘး”ဟုျမင္လာေသာဉာဏ္၊
(အမွာ= ဤဉာဏ္စဥ္ျဖင့္ ျမင္ေသာ “ေၾကာက္မတ္ဘြယ္ ေဘး”သည္ တျခား ေၾကာက္စရာမ်ားကုိ ျမင္၍ ေၾကာက္လန္႔ေသာ ေဒါသဦးစီးေသာ ေၾကာက္လန္႔ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ပါ။ သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡေဘးကုိ ျမင္၍ ကုသုိလ္၀ိပႆနာဉာဏ္ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ေၾကာက္လန္႔ျခင္း ျဖစ္တယ္ဆုိတာ မွတ္သားပါ။)
၅။ အာဒီနဝဉာဏ= (အာဒီန၀ဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားအေပၚ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ဟု ျမင္လာၿပီးေနာက္ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားအေပၚ “အျပစ္”ဟု ျမင္လာေသာဉာဏ္၊
၆။ နိဗၺိဒါဉာဏ= (နိဗ္ဗိဒါဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ယင္းကဲ့သုိ႔ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားအေပၚ အျပစ္ဟု ျမင္လာၿပီးေနာက္ မိမိရရွိထားေသာ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားအေပၚမွာ “ၿငီးေငြ႕ျခင္း”ျဖစ္လာေသာဉာဏ္၊
၇။ မုစၥိတုကမ်တာဉာဏ= (မုစ္စိတု-ကမ်တာဉာဏ္-လုိ႔ဖတ္ပါ) ယင္းကဲ့သုိ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႕ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားအေပၚမွာ ၿငီးေငြ႔ျခင္းျဖစ္လာၿပီးေနာက္ ၄င္း႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားမွာ “လြတ္ေျမာက္ခ်င္စိတ္” ျဖစ္လာတဲ႔ဉာဏ္၊
၈။ ပဋိသခၤါဉာဏ= (ပဋိသင္ခါဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ယင္းကဲ့သုိ႔ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားမွ လြတ္ေျမာက္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာၿပီးေနာက္ ႐ုပ္တရား+ နာမ္းတရားမ်ားကုိ အနိစၥ (မၿမဲ)၊ ဒုကၡ (ဆင္းရဲ)၊ အနတၱ (အစုိးမရ)ျခင္း သေဘာအားျဖင့္ “အဖန္ဖန္အထပ္ထပ္” ႐ႈပြားတဲ႔ဉာဏ္၊
၉။ သခၤါ႐ုေပကၡာဉာဏ= (သင္ခါ႐ု-ေပက္ခါဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) ဒီဉာဏ္အဆင့္တြင္ မိမိ၏ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားေတြရဲ႕ သိမ္ေမြ႕မႈ ျဖစ္လာၿပီျဖစ္၍ ႐ုပ္တရား+ နာမ္တရားမ်ားရဲ႕ အျဖစ္+ အပ်က္ေတြအေပၚမွာ “တည့္မက္စြာ ထားႏုိင္တဲ့ဉာဏ္”ျဖစ္ေပၚလာတာကုိ (သခၤါ႐ုေပကၡာဉာဏ္)လုိ႔ ေခၚတာပါ၊
၁၀။ အႏုေလာမဉာဏ= (အႏုေလာမဉာဏ္-လုိ႔ ဖတ္ပါ) မဂ္ဉာဏ္+ဖုိလ္ဉာဏ္ရဖုိ႔ “ေလ်ာ္ကန္ သင့္ျမတ္ေသာဉာဏ္္”။
ဆုိလုိတာက ၿပီးခဲ့တဲ႔ (၁-ကေန ၈-အထိ) ဉာဏ္စဥ္ (၈)ပါးရဲ႕ အေထာက္အပံ့ေၾကာင့္ ျဖစ္လာရလုိ႔ ယင္း ေအာက္ဉာဏ္စဥ္ (၈)ပါးအား ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္တဲ႔ ဉာဏ္စဥ္ျဖစ္သလုိ၊ အထက္မဂ္ဉာဏ္/ ဖုိလ္ဉာဏ္ရဖုိ႔ ဉာဏ္အားလည္း ေလ်ာက္ပတ္သင့္ေလ်ာ္တဲ႔ ဉာဏ္စဥ္ဟု ဟုိလုိပါတယ္။ ဤဉာဏ္အဆင့္ေရာက္ၿပီးလွ်င္ မဂ္စိတ္တစ္ႀကိမ္က်ကာ ပထမဆုံးေသာ အရိယာႏြယ္၀င္ ေသာတာပန္ အရိယာျဖစ္ပါတယ္။
စာနဲ႔ေျပာေနလုိ႔ပါ... တကယ္နည္းစနစ္က်က်ျဖင့္ က်င့္ၾကံအားထုတ္မယ္ဆုိရင္ ဒီေျပာျပတဲ႔ အခ်ိန္ေလာက္ေတာင္ မၾကာပါဘူး။ အဘိဓမၼာအပုိင္း (၉)ကမၼ႒ာန္ပုိင္းကုိ အေျခခံလွ်က္ ေရးသားပါသည္။
ဒီေန႔ ဒီမွ်သာ...
အက်ယ္အဓိပၸါယ္မ်ား ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္။